Lista utworów:

1. Herezja Doskonała

2. Świat Tyranów

3. Zapalnik

4. Uciec Przeznaczeniu

5. Stąd Do Przeszłości

6. Moja Deklaracja Płonie

7. I Ciągle Kroczę Ścieżką Ciemności

8. Spłoniesz W Piekle

9. Zerwane Więzi

10. Nadchodzi Koniec

11. Katharsis

12. W Cieniu Krzyża

Najnowsza płyta sosnowieckiego zespołu była jednym z najbardziej
oczekiwanych przeze mnie wydawnictw ubiegłego roku. Po świetnym
„Zmierzchu Bogów” i równie niezłym „Absolutusie”, grupa  podniosła
sobie poprzeczkę bardzo wysoko. Czy udało im się sprostać
oczekiwaniom? Otóż i tak, i nie.
Ale zacznijmy od początku. „Herezja doskonała”, czyli pierwszy
utwór, robi bardzo pozytywne wrażenie. Agresywny, lekko „walcowaty”, z
paroma przyspieszeniami – jednym słowem, idealny początek płyty. Tekst
nasuwa skojarzenia z wcześniejszymi dokonaniami zespołu. Następnie
atakuje „Świat Tyranów” ze świetnym głównym riffem. Dalej jest
„Zapalnik”, do którego powstał klip. Usłyszeć w nim można chyba
najagresywniejsze dotąd wokale Aumana od czasu jego dołączenia do
Frontside. Późniejsze „Uciec Przeznaczeniu” zaczyna się motywem, który
nasuwa mi skojarzenia z System Of A Down, ale później już jest
znacznie intensywniej. Ciekawostką jest, że to pierwszy kawałek na
płycie, w którym pojawiają się melodyjne wokale. Klimatem utwór
nawiązuje do „Absolutusa”. Dalej mamy „Stąd Do Przeszłości” z wręcz
hard–rockowym riffem i świetnie nadającym się do charakterystycznej na
koncertach zespołu „ściany śmierci” fragmentem tekstu:

„Jeszcze nie teraz, jeszcze nie teraz, jeszcze nie teraz, jeszcze….Już!!!”

Następny w kolejności utwór to „Moja Deklaracja Płonie”, w którym
można się doszukiwać przebojowości na miarę „Naszym Przeznaczeniem
Jest Płonąć”. „I Ciągle Kroczę Ścieżką Ciemności” to krótki acz
intensywny walec. Potem następuje mój ulubiony utwór na płycie, a
mianowicie „Spłoniesz W Piekle” z gościnnym udziałem Nergala z
Behemoth. Agresywny, szybki, nasuwający skojarzenia z najlepszymi
dokonaniami Frontside. „Zerwane Więzi” zaczynają się dość spokojnie, z
ładną gitarą i werblem gdzieś w tle. Był już najlepszy utwór na
płycie, teraz czas na najsłabszy moim zdaniem: „Nadchodzi Koniec”.
Tekstowo bardzo słaby, ogólnie za bardzo „emocjonalny” w złym tego
słowa znaczeniu . Przykładem może być refren:

„W moim sercu mieszka czerń i Ty dobrze o tym wiesz,nie zranisz więcej
mnie”.

Przedostatni utwór, czyli „Katharsis” uważam za niezły, bardzo podoba
mi się nieco inne podejście Aumana do czystych wokali. Na koniec zaś
„W Cieniu Krzyża” zaczynające się akustycznym wstępem, przechodząc
później w dużo szybszą, aczkolwiek w dalszym ciągu melodyjną jazdę.
Duże zróżnicowanie wokali, parę zwolnień, ogólnie rzecz ujmując jeden
z bardziej rozbudowanych utworów na płycie.
Podsumowując: „Teoria konspiracji” to dobra płyta, lecz niestety nie
spełniła moich oczekiwań. Melodyjne wokale Aumana nie brzmią tak
dobrze jak na „Zmierzchu Bogów”, bliżej im do tych z „Absolutusa”.
Teksty zaś w dalszym ciągu nie są niestety najmocniejszą stroną
sosnowieckiej kapeli. Pochwalić natomiast należy warstwę muzyczną,
gdyż utwory wpadają w ucho, z powodu naprawdę dobrych, można wręcz
rzec „przebojowych” riffów.

(7 głosów, średnio: 4,14)

 Loading ...